<p class="title_brown">Muzeum Sanktuarium Fatimskiego</p>

<p class="subtitle_brown">Budynek Rektoratu</p>
&nbsp;

<p class="normal_text">W 1955 r. biskup Jos&eacute; Alves Correia da Silva, ordynariusz diecezji Leirii, w liście zatytułowanym <em>Muzeum-Biblioteka Sanktuarium Matki Boskiej R&oacute;żańcowej z Fatimy</em>, powołał do życia Muzeum Sanktuarium Fatimskiego. Zadaniem muzeum miało być zachowanie &bdquo;ślad&oacute;w przeszłości, kt&oacute;ra zaczyna[ła] być odległa&rdquo;, gromadzenie spuścizny historycznej, artystycznej i etnograficznej dokumentującej zagraniczne peregrynacje figury pielgrzymującej Matki Boskiej Fatimskiej oraz przechowywanie pamiątek związanych z historią objawień i ich bohaterami. Biorąc pod uwagę wymogi dotyczące powstania muzeum, list biskupa m&oacute;wi o konieczności stworzenia odpowiednich warunkach dla gromadzenia, wystawiania i przechowywania zbior&oacute;w.<br />
Muzeum Sanktuarium Fatimskiego, mimo braku własnego budynku, zawsze starało się spełniać wymogi, jakie nowoczesne muzealnictwo stawia przed tego typu instytucjami, takie jak: właściwa inwentaryzacja, badanie i konserwacja zbior&oacute;w, a także wystawiennictwo i upowszechnianie zgromadzonej wiedzy. Sanktuarium podejmuje nieustanne wysiłki, aby spełniać te zadania i umożliwiać pielgrzymom zapoznanie się z dokumentalnymi źr&oacute;dłami orędzia fatimskiego oraz produkcjami kulturalnymi inspirowanymi tym orędziem.</p>
