<p class="title_brown">Jezus pociesza kobiety jerozolimskie</p>
&nbsp;

<p class="normal_text">P: Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Ciebie.<br />
W: Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.</p>
&nbsp;

<p class="subtitle_brown"><em>Z Ewangelii według św. Łukasza</em></p>

<p class="quote">A szło za Nim mn&oacute;stwo ludu, także kobiet, kt&oacute;re zawodziły i płakały nad Nim. Lecz Jezus zwr&oacute;cił się do nich i rzekł: &bdquo;C&oacute;rki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi!&rdquo;.</p>
&nbsp;

<p class="subtitle_brown"><em>Rozważanie</em></p>

<p class="normal_text">Panie Jezu! Wok&oacute;ł ciebie rozbrzmiewa wiele głos&oacute;w. Na chwilę jednak umilkły chichoty, obelgi, szuranie krzyża o kamienistą drogę, metaliczny dźwięk lanc, stojących na straży haniebnych poczynań władzy. Słychać za to płacz i zawodzenie pobożnych kobiet. Ich smutek jest wyrazem należnego Ci uwielbienia: płaczą przecież nad Kr&oacute;lem kr&oacute;l&oacute;w i Panem pan&oacute;w. Słyszały, jak m&oacute;wiłeś o błogosławieństwach &ndash; widzą, jak wypełniasz wszystkie przykazania nowego dekalogu: jesteś ubogi w duchu, miłosierny i czystego serca, smucisz się, łakniesz i pragniesz sprawiedliwości, wprowadzasz pok&oacute;j i cierpisz prześladowanie; lżą Cię, urągają i prześladują z powodu miłości do Kr&oacute;lestwa Bożego. Wśr&oacute;d niewieściego łkania rozbrzmiewa jeszcze głos proroctwa: ludzkość nieustannie płacze nad sobą i nad swoimi dziećmi.<br />
&nbsp;<br />
Panie Jezu, w godzinie Twojej męki i śmierci, modlę za tych, kt&oacute;rzy wciąż płaczą i cierpią z powodu miłości do Kr&oacute;lestwa Bożego.<br />
<strong>P: </strong>Panie, zmiłuj się nad nami!<br />
<strong>W: </strong>Panie, zmiłuj się nad nami!<br />
<br />
Ojcze Nasz...</p>
