<p class="title_brown">Bazylika Matki Boskiej R&oacute;żańcowej z Fatimy</p>

<p class="subtitle_brown">Po wschodniej stronie Placu Modlitwy</p>

<p class="title_brown">&nbsp;</p>

<p class="normal_text">Budowę pierwszej bazyliki w Sanktuarium Fatimskim rozpoczęto w 1928 r. według projektu Gerarda van Kriekena. Końcowy etap prac prowadził Jo&atilde;o Antunes, kt&oacute;ry zachował osiemnastowieczną estetykę zaproponowaną przez pierwszego architekta. Projekt nawiązuje do idei kościoł&oacute;w o klasycznej strukturze, opartych na neobarokowej estetyce ukształtowanej przez takie elementy jak: ogromna nawa z kaplicami bocznymi (podtrzymują one obszerne galerie, na kt&oacute;rych oparte jest sklepienie), transept pozorny przed głębokim prezbiterium z dużym ołtarzem, inspirowanym barokiem joanińskim, w kt&oacute;rym użyty do budowy kamień wyraża barokowy przepych, tu interpretowany zgodnie z liberalnymi zasadami eklektyzmu XIX w.<br />
W 1951 r. w świątyni złożono doczesne szczątki Hiacynty Marto, rok p&oacute;źniej &ndash; Franciszka Marto, a w 2006 r. widzącej Łucji. Wnętrze dekorowali bardzo znani rzeźbiarze i malarze. W wystroju kościoła wyr&oacute;żniają się: wykonane w srebrze tabernakulum oraz płaskorzeźby w brązie na ołtarzach bocznych (odpowiednio dzieła: Jo&atilde;o Antunesa/Zakład Złotniczy <em>Alian&ccedil;a</em> i Martinho de Brito), dwa korpusy witraży (jeden w prezbiterium, drugi w nawach kościoła, wykonane przez Jo&atilde;o de Sousę Ara&uacute;jo, kt&oacute;ry jest r&oacute;wnież autorem wszystkich malowideł na pł&oacute;tnie), rzeźby (z lat 50., autorstwa: Maximiano Alvesa i Stelli Albuquerque, Marii Amelii Carvalheiry da Silvy, Martinho de Brito i Ant&oacute;nio Paivy oraz z roku 2000 &ndash; Jos&eacute; Rodriguesa i Clary Men&eacute;res). Warto r&oacute;wnież zwr&oacute;cić uwagę na elementy wystroju prezbiterium, kt&oacute;re w 2016 r. zostało przebudowane według projektu Joany Delgado przy wsp&oacute;łpracy rzeźbiarza Bruno Marquesa. W tym samym roku pracownia <em>Mascioni Organi</em> przebudowała gł&oacute;wne organy, używane w bazylice od 1952 r.</p>
