<p class="title_brown">II tajemnica</p>

<p class="subtitle_brown">Nawiedzenie św. Elżbiety</p>

<p class="normal_text"><br />
Wsłuchując się w słowa Ewangelii według św. Łukasza, rozważajmy tajemnicę nawiedzenia św. Elżbiety przez Najświętszą Maryję Pannę:</p>

<p class="quote">W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w g&oacute;ry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: &bdquo;Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona&rdquo;.<br />
(Łk 1, 39-42)</p>

<p class="normal_text">Między kobietami, kt&oacute;re niosą w sobie Dobrą Nowinę, nawiązuje się więź. Maryja udaje się do swojej krewnej Elżbiety, aby dzielić z nią radość. Wypełnia się historia Zbawienia. W Piśmie Świętym opisano, że spotkaniu towarzyszył nastr&oacute;j radości i bliskości, kt&oacute;ra połączyła dwie święte kobiety; to one bardziej niż ktokolwiek inny, odczuwają tę radość, a ich dusze wypełnia podniosły nastr&oacute;j. Maryja idzie w g&oacute;ry, aby pozdrowić Elżbietę, ale to Elżbieta wita Maryję najpiękniejszymi z pięknych sł&oacute;w: &bdquo;A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?&rdquo; (Łk 1, 43). Maryja, świadoma zobowiązania służebnicy Pańskiej &ndash; tej, kt&oacute;rą wszyscy będą nazywać &bdquo;błogosławioną&rdquo; &ndash; &nbsp;wyśpiewuje: &bdquo;Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch m&oacute;j w Bogu, moim Zbawcy&rdquo; (Łk 1, 46-47).<br />
W Fatimie r&oacute;wnież doświadczamy radości spotkania z drugim człowiekiem: idziemy w g&oacute;ry, aby &ndash; jak Maryja &ndash; nieść Chrystusa.<br />
Matko Boska Fatimska, Pani Spotkania, wstawiaj się za nami u Chrystusa, abyśmy żyli radością niesienia Boga naszym bliźnim!</p>
